dinsdag 3 januari 2012

WIND

Strelend met zijn zachte handen
waait hij over verre landen.
Soms dartelt hij rustig en verlegen
over water, veld en wegen.
Over bergen, over zee
vliegen vogels met hem mee.

Maar soms wordt hij woest en kwaad
kijk hoe hij wild om zich heen slaat
zie hem rukken, zie hem sleuren
zwiepende takken, klepperende deuren.

Na een tijdje wordt hij moe
dan vallen zijn ogen bijna toe
Nog een laatste luide gil
dan is alles weeral stil.
Eindelijk is hij gesust
RUST!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten