donderdag 10 januari 2013

MIJN PAD



Mijn pad is zo heuvelachtig,
het wordt me soms iets te machtig.
Als ik struikel, keer op keer,
verdwijnt pardoes mijn levensverweer.

Mijn pad is zo heuvelachtig.
dan denk ik, wis en waarachtig.
Potverdorie nog aan toe,
weer zo`n heuvel en ik ben al moe.

Mijn pad is zo heuvelachtig,
maar ondanks dat vaak ook prachtig.
Dan schijnt het zonnetje waar ik ook ga,
alsof er geen wolkje aan de hemel sta.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten