donderdag 13 februari 2014

VANUIT MIJN BEDJE


Als ik van uit mijn bedje
die stille sterren tel,
dan raak ik nooit tot honderd
al tel ik nog zo snel.
Soms komt nog aan de hemel
het lonkend maantje staan,
en gluurt dan door mijn venster
en kijkt mij lachend aan.
Maar zachtjes maakt de zandman
heel stil mijn oogjes moe;
dan ga 'k met maan en sterren
naar 't land der dromen toe.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten