dinsdag 8 juli 2014

ZWIJGEND GROEIEN




Mijn zwijgen blijft maar groeien
als onkruid dat ik niet kan wieden
vragen nooit gesteld
uit angst die ik in me droeg
joeg mijn dromen na
een droom als een waanzin
in mezelf gekeerd en vermoeid
ben ik niet meer dezelfde noch een ander
maar ben blijven zwijgen in elke taal
was steeds bereid met een luisterend oor
verdraagzaamheid is wat telt want
niets bereik je met pijn verdriet en haat.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten