maandag 19 oktober 2015

AFSCHEID AAN ZEE


Zonder grenzen,

oneindig blauw.

Ik kom hier met mijn gedachten

en ik schenk ze jou.

Neem ze mee over je golven

en droog de tranen van mijn wangen.

Laat mij in het lot berusten

en mijn hart niet meer verlangen.

En samen met de wind,

die zacht blaast door mijn haren.

Breng jij mijn geest tot rust

en mijn hart weer tot bedaren.

Alsof jij mij vertellen wil,

elke keer maar weer.

Er bestaat geen eind,

geen afscheid.

Geloof me.. er is meer.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten