maandag 29 februari 2016

ACHTER EEN LACH VERBORGEN

 
Achter een lach verborgen,
roert zich een wereld
van duizend zorgen.

Schuilt een wereld van
niet begrepen worden,
in de hoopvolle armen van
misschien morgen.

In de ogen drijft waarheid
naakt aan de oppervlakte,
deinen golven als de
stille schreeuw der ziel.

Niemand die ze hoort
niemand die ze begrijpt
niemand die het ziet
niemand die benijdt.

Hoe je om enig begrip,
de lach op het gezicht,
elke dag weer
keer op keer
moeizaam verder strijdt.

Ja, de eenzaamheid is groot!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten