zaterdag 20 april 2019

ONS PRONKJUWEEL



De natuur barst uit zijn voegen
stampt de planten uit de grond
zie ze enthousiast staan zwoegen
't lijkt een heimelijk verbond

eerst zie je nog alleen wat aarde
dan hier en daar een groene spriet
als je eventjes niet oplet
weet je niet meer wat je ziet

overdonderd door de aanblik
waar we dankbaar van genieten
van het overdadig' groen
zet ik mij in mijne zetel
ga ik even niets meer doen

 lente zorgt ondanks de koude
voor een schitterend tafereel
ja zij is ons pronkjuweel


Geen opmerkingen:

Een reactie posten