zondag 25 augustus 2019

WOLKEN



Terwijl het zonlicht me verblindt,
voel ik hoe stralen mijn gezicht omsluiten

ze liefkozen als vingers,
doen beide wangen, door de warmte blozen

ogen teder en zwoel
waarna ze sluiten, loom geworden door strelingen van de natuur

het neemt me mee, daar liggend in het gras
naar verkoelende dagen
waar het kietelt op mijn lijf, in mijn haren

de wolken boven me,
spelen een betoverend spel, zijn in alle vormen aanwezig

het lijkt te willen zeggen,
ga met me mee, het moment is daar
voordat de wind me meeneemt en wegblaast



Geen opmerkingen:

Een reactie posten